Trenin Sesi

Trenin Sesi

+ - 0

Bir camın ardına gizlenmişti tüm hayallerim

Tüm bilmeceler saklamıştı cevaplarını uzaklara 

Bir günbatımıydım sabahımda oysa

Güneşim battı son saatlerim kaldı bana…





Yıkılmış birer birer umutlar 

Gökten çekilmiş birer birer bulutlar 

Herkes terketmiş bu semti 

Düşünür mü oda beni şimdi





Bu kente karanlık çöktü, umutlar gitti

Geri geldi anılar ama onlarda yoruldular

Yalnız kaldı yalnızlığım bu sitemle şimdi.

Anılar da terkediyor bu şehri tıpkı senin gibi…





Ve bir hüzün dumanı yükseliyor, sarıyor her yeri

Bulutlar kararıyor küle döner gibi 

Bir baca içinden acı dumanları çıkıyor 

Ve tüttürüyor yalnızlığın ezgisini bu trenin sesi..

Ezgi Nilay

Yazar Hakkında

Kötü giden her şeye inat umuda inanan şiir aşığı, şiir yürekli bir insan. Tek güç mürekkep, tek dil kalemdir diyen bir okuryazar..

İçinde Kalmasın Yorum Yap